رئیس کمیته مسابقات سازمان لیگ گفت: در روزی که بانوان به استادیوم آمدند آقایان هم در ایجاد فضای مطلوب برای حفظ شأنیت استادیوم آزادی کمک بزرگی کردند که این را نباید از نظر دور نگه داشت.
به گزارش طرفداری، سهیل مهدی، رئیس کمیته مسابقات سازمان لیگ فدراسیون فوتبال در گفتوگو با خبرورزشی، درباره حضور بانوان پس از سالها در حاشیه مسابقات باشگاهی فوتبال کشورمان اظهاراتی را مطرح کرد.
ضمن تبریک بابت برگزاری اولین مسابقه باشگاهی با حضور بانوان پس از بیش از چهار دهه، شما به عنوان مسئول اصلی برگزاری رقابتهای لیگ برتر این اتفاق را چطور ارزیابی کردید؟
جا دارد قبل از هر چیز فراموش نکنیم که این تصمیم، تصمیمی بود که از سوی نهادهای نظارتی گرفته شد و مجوز این اتفاق مهم را صادر کردند. باید واقعا از این افراد تشکر کرد. شاید اسمی از این افراد جایی برده نشده باشد اما به هر حال قطعا آنها نیز معذوریت ها و مطالعاتی در این زمینه داشتهاند که آمدند و این مسیر را جهت دادند و مجوز حضور بانوان صادر شد. اما در بحث اجرا در کنار ما نیروی پلیس کمک ویژه ای در برگزاری هرچه بهتر این بازی با حضور بانوان انجام داد. برای اینکه گروه های مختلف را جا نیاندازیم من از واژه پلیس استفاده میکنم. این عزیزان آمدند و در برقراری نظم و امنیت در فضای ورزشگاه کمک حال ما بودند و البته خوشبختانه تجربه قبلی استادیوم آزادی.
چطور؟
چون دوستان نظرشان بر این بود که استادیوم دیگری را برای این منظور در نظر بگیریم اما من یادآوری کردم همان فضای که در استادیوم آزادی تجربه کرده ایم در لیگ هم میتواند مورد بهره برداری قرار گیرد. گیت ها، پارکینگ ها و درهای ورودی مختص این کار، هم در تجربیات قبلی پیش بینی شده بود و هم اینکه سرویس های مخصوص بازسازی شده بودند. به طور کلی با توجه به مسیر مجزا و حفظ شأنیت بانوان، نقصی در این ارتباط وجود نداشت. با جمع بندی کلی میتوان گفت تجربه موفقیت آمیزی بود.
نکته خاصی در ارتباط با برگزاری این دیدار مورد نظر شما قرار گرفته است که بخواهید آن را بازگو کنید؟
نکته دوم و شاید مهم آقایان حاضر در استادیوم بودند که کمک کردند فضای ورزشگاه در شأن دختران و خواهران ما که همگی در استادیوم حضور داشتند، باشد. البته انتظاری غیر از این هم از آقایان نداشتیم. خوشبختانه پرخاش و اعتراضی در سطح ورزشگاه دیده نشد.
در حالی که صحنههایی به لحاظ داوری و یا برخورد بازیکنان با یکدیگر بودند که میشد این اتفاقات رخ بدهد؟
بله! دقیقاً! این نشان میدهد که مردم کشور ما به این مسائل آگاهی دارند و در حضور بانوان خیلی از مسائل را رعایت کردند. این موضوع ثابت کرد که همه ما، تاکید میکنم همه ما آماده هستیم تا این فضا و تجربه خود را توسعه دهیم.
به نظر شما این اتفاق در سایر استادیوم ها و شهرهای کشور مان نیز قابل اجرا خواهد بود؟
قطعاً! تاکید من بر هم این است که ما باید این تجربه را توسعه بدهیم تا این اتفاق در شهرهای دیگر هم بیفتد. طبق صحبتی که شما کردید بیش از ۴۰ سال بود که این اتفاق رخ نداده بود و به همین خاطر چهل و اندی سال بود که فضایی برای این اتفاق در هیچ ورزشگاهی پیش بینی نشده بود. امیدوارم کارگروهی تشکیل شود متشکل از افراد تصمیم گیرنده تا برویم به این سمت که ورزشگاه ها واجد شرایط حضور بانوان شوند و قاعدتاً به تدریج آنها را نیز وارد مدار بهرهبرداری برای حضور همه اقشار اجتماع کنیم. چون هر ورزشگاه طراحی خاص خودش را دارد. مسیر های خاص خودش را دارد. محدودیت ها و مزیّت های خاص خودش را دارد و متناسب با این محدودیت ها و مزیت ها باید طراحی لازم صورت بگیرد تاهمچنین امنیت و آسایشی که در استادیوم آزادی برای بانوان رعایت شد در سایر استادیوم ها نیز رعایت شود.
آن روزی را میبینید که خانواده ها دست در دست هم به استادیوم بروند؟
همه چیز دست خودمان است. ما در جامعه مان در فضاهای عمومیاز این تجربیات کم نداریم. مانند پارک ها، سینماها، تئاترها، فضای سبز و غیره. ما چنین تجربیاتی را داریم و به اتفاق خانواده در این فضا ها شرکت میکنیم. این موضوع اتفاق عجیب و غریبی نیست اما شاید این اتفاق که سالها پیش رخ داد که من نمیخواهم آن را نقد کنم باعث شد شکل استادیوم ها را تا حدی مردانه و خشن کنیم که عده ای بیایند فریاد بکشند و رفتارهای ناهنجار را در آن به نمایش بگذارند. این محیط شرایطی را ایجاد کرد تا رفته رفته حتی آقایانی که به اتفاق پسران کم سن و سال شان به استادیوم میرفتند هم از استادیوم رفتن پشیمان شوند. استادیوم ها به سمتی رفت که محیطی برای بیرون ریختن خشونت های درونی برخی افراد شد. البته نمیخواهم جمع ببندم چون قطعاً همین حالا هم تعداد کثیری از حاضران در استادیوم ها تنها برای لذت بردن از فوتبال میآیند اما همان تعداد قلیل، باعث برهم ریخته شدن وضعیت درونی استادیومها میشوند. این اتفاق اخیر نشان داد سازمان های تصمیمگیرنده منعی برای صدور چنین مجوزهایی ندارند. اما حالا وقت آن است که جامعه از این راهنمایی و این فرصت استفاده کند و فضا را آلوده نکند. کاری که آقایان در حاشیه بازی استقلال آن را انجام دادند. در این باره از قدیم گفته اند؛ "طمع را نباید که چندان کنیم، که صاحب کرم را پشیمان کنیم".
پیش بینی میکنید که ادامه این روند باعث شود افرادی که نمیتوانند خودشان را با این فضا هماهنگ کنند کم کم از حضور در استادیوم ها منصرف شوند و یا خود سیستم این قبیل افراد را به درون خودش راه ندهد؟
در دنیا دو مدل بیشتر نداریم؛ یا وقتی افراد وارد محیط میشوند باید به قوانین آن محیط احترام بگذارند و آن را بپذیرند یا از آن محیط کنار گذاشته میشوند. با کسی تعارف نداریم. یک مثال ورزشی بزنم؛ شما وقتی به تماشای ورزش تنیس مینشینید زمانی میتوانید اقدام به تشویق کنید که توپ در جریان نباشد. ولی وقتی تنیسور سرویس را میزند همه باید ساکت باشند. دیگر پیشرفته تر و لاکچری تر از تنیس که نداریم! ورزشی بسیار گران و لاکچری، اما در همان جا هم میگویند وقتی توپ در جریان است همه باید ساکت باشند. پس این جزو قوانین آن محیط است و ما هم باید قوانین فوتبال را بپذیریم ولی اگر نپذیرفتیم باید ما را جدا کنند و کنار بگذارند.
حرف باقیمانده ای در ارتباط با حضور بانوان که شاید مهمترین اتفاق فصل جدید لیگ برتر ما باشد دارید؟
خواهش میکنم قبل از اینکه هر کسی بخواهد در این باره تصمیم بگیرد تا ورزشگاههای شان چطور شود این موضوعات را درست جلو ببرند. از همین حالا مسئولان شهری و استانی، که بیشتر از این قبیل افراد میتوان انتظار کمک داشت، یک بار دیگر از اول به ورزشگاه های شهرشان نگاه کنند. شما امروزه وقتی به مسافرت میروید در مسیر، استراحتگاه هایی را میبینید که میتوانید از آن ها برای بنزین زدن، غذا خوردن، خرید و استراحت کردن در طول ۲۴ ساعت روز استفاده کنید. همچنین سرویسهای بهداشتی رایگان و تمیز در اختیار شما و اعضای خانواده است. حتی میتوانید در امنیت کامل در چنین استراحتگاههای ساعتها توقف کرده و یا آنجا شب را صبح کنید. این در حالی است که ما سالهای قبل چنین شرایطی در مسیرهای جاده ای کشور نداشتیم و گاهی برای استفاده از یک سرویس بهداشتی مسافران به دردسر میافتادند. باید مشابه چنین شرایطی را هم در استادیوم ها ببینیم.
منظورتان این است که در استادیوم های ایران این شرایط وجود ندارد؟
خیر در اکثر ورزشگاه ها حتی سرویس بهداشتی مطلوب هم نیست. چه برسد به آبخوری، پارکینگ، مسیر ورود و خروج متناسب با تماشاگر. این مسائل در شرایطی که ما امروزه بلیتها را گران کرده ایم و هر بازی درآمد مناسبی به مسئولین استادیومها میدهد باید رعایت شود. مادامیکه مقدمات چنین شرایطی را فراهم نکنیم نمیتوانیم توقع داشته باشیم اتفاقات مهمیمثل ورود بانوان به استادیوم ها رقم بخورد. حالا سوال من این است که چرا یک ورزشگاه نباید چنین امکاناتی داشته باشد؟ این که اگر یک فرد با خانواده اش به ورزشگاه رفت و همسر و فرزندش دوست نداشتند فوتبال را ببینند در آن مدت یک ساعت بتوانند بیرون استادیوم قدم بزنند و از فضای فروشگاه های داخل ورزشگاه، غذاخوری و مراکز سرگرمیاستفاده کنند تا شما فوتبال تان را ببینید و در نهایت با هم برگردید! در دنیا چنین فضاهایی برای برگزاری یک مسابقه فوتبال دیده شده. ۱۰ ، ۱۵ هزار نفر و یا بیست هزار نفر جمعیت کمینیست. متاسفانه ما برای این ۱۵ هزار نفر سرویس بهداشتی مناسب و نه آبخوری مطلوب نداریم. آیا اورژانسی هست که اگر کسی مشکل قلبی برایش رخ داد به دادش برسیم؟ به نظر من مسئولین ایمنی که استانداریها و فرمانداریها آن را تشکیل میدهند که برای اجتماع و شهر خودشان تصمیم میگیرند باید یک مقدار در ارتباط با این قبیل اماکن ورزشی بازنگری داشته باشند.
فکر میکنید با این وضع و اوضاع این اتفاق عملی باشد؟
بله! برخی از اتفاقات را خود موج درست میکند. وقتی راهنمایی و رانندگی تصمیم گرفت که کمربند ایمنی را اجباری کند و یا دوربینهای کنترل سرعت را در بزرگراه ها نصب کرد و از رانندگان ایمنی ماشین و معاینه فنی آنها را تقاضا کرد کم کم همه چیز درست شد و هیچکس به این موضوع فکر نمیکند که این اتفاقات از چه زمانی شروع شد و حالا چند سال است که اجرا میشود. بنابراین اگر تصمیم جدی در این ارتباط گرفته شود همه این مسائل عملیاتی خواهد شد.